"να με αγαπάς…ακούς?'
σε διατάσσω και μέσα απ' τη διαταγή τη δύναμη μου στις άκρες των χειλιών σου καταθέτω…
τι ωφελεί η δύναμη πια
αφού μέσα στα δυο σου χέρια απο έρωτα ζητάω να λιώσω και ξανά να με πλάσεις εσύ απ' το ίδιο το υλικό που γεννιούνται
τα θαύματα…
κι έτσι δικιά σου να 'μαι…
" σάρκα κι αίμα…σου!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

6 Απριλίου 2009

ένα μοναχικό δένδρο...


ο αναστεναγμός ενός μοναχικού δέντρου

μες στην καρδιά της Άνοιξης

σύννεφο έγινε

και σκαρφάλωσε στον ουρανό...

κι ύστερα,

τη νύχτα που αποκοιμήθηκαν οι ευχές

μια βροχούλα,

που έμοιαζε με κλάμα μικρού παιδιού,

έπεσε απαλά στη Γη

σκορπίζοντας μικρά υδάτινα φιλιά στους κόρφους της

έτσι,

σαν ονείρου σκόνη...

νύχτωσε εκεί έξω,

μεγαλώσαν οι σκιές

σε ψάχνω...

2 σχόλια:

jacki είπε...

Ποιος είδε δέντρο μοναχό
να 'χει ριγμένα φύλλα,
ποιος είδε και τις αγκαλιές
πού 'δωσα και που πήρα.

Ποιος άκουσε τα βήματα
απ' του σκακιού το πιόνι,
ποιος άκουσε τον ίδρωτα
πού 'πεσε στο σεντόνι.

Έλα μορφή αγαπημένη,
έλα όπως παλιά,
με το αγκάθινο στεφάνι
πού 'χες πάντα πρόχειρα.

Ποιος λάτρεψε το άρωμα
απ' το βρεγμένο χώμα,
ποιος χαίρεται το αντάμωμα
με το δικό σου σώμα.

Ποιος άπλωσε τα χέρια του
να πιάσει τα όνειρά του,
ποιος άγγιξε τις ομορφιές
που πέρασαν μπροστά του.


Καλημέρα Βούλα μου.

Βουλα είπε...

καλημερα και σε σενα καρδια μου!

Αναγνώστες
















Α-βάσταχτο έγινε το σ αγαπώ..


Ρ-άγισε και ο καθρέφτης.


Μ- 'ακούς που σου φωνάζω


Α-γάπες δεν ανθήζουν πια εδώ..


Τ-α μεθυσμένα σ' αγαπώ απόμειναν


Α-λησμόνητες ώρες να θυμίζουν..


Ν-υχτερινών σιωπών!