"να με αγαπάς…ακούς?'
σε διατάσσω και μέσα απ' τη διαταγή τη δύναμη μου στις άκρες των χειλιών σου καταθέτω…
τι ωφελεί η δύναμη πια
αφού μέσα στα δυο σου χέρια απο έρωτα ζητάω να λιώσω και ξανά να με πλάσεις εσύ απ' το ίδιο το υλικό που γεννιούνται
τα θαύματα…
κι έτσι δικιά σου να 'μαι…
" σάρκα κι αίμα…σου!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

3 Ιουνίου 2008

μοναξιές...

κι έρχεται το φως

απαλά να σβήσει στο σκοτάδι...

ανάβει δειλά το πρώτο άστρο...

ανασαίνει σιγανά μια ευχή...

κι η μοναξιά μου

ντύνεται μωβ μαντίλι

απο μόνη της κινείται

- πάντα είχε δικιά της ζωή -

και ψάχνει ν' ανταμώσει

το μαγικό δάσος του λαιμού σου

ν' αγκιστρωθεί...

ντύνεται άγκυρα

κι αναζητά τον μαγικό σου βυθό

να κουρνιάσει...

ντύνεται φυλαχτό

και καρτερά τους χτύπους της καδιάς σου

ν' ακούσει

για να αισθανθεί πως έφτασε...

Αναγνώστες
















Α-βάσταχτο έγινε το σ αγαπώ..


Ρ-άγισε και ο καθρέφτης.


Μ- 'ακούς που σου φωνάζω


Α-γάπες δεν ανθήζουν πια εδώ..


Τ-α μεθυσμένα σ' αγαπώ απόμειναν


Α-λησμόνητες ώρες να θυμίζουν..


Ν-υχτερινών σιωπών!