"να με αγαπάς…ακούς?'
σε διατάσσω και μέσα απ' τη διαταγή τη δύναμη μου στις άκρες των χειλιών σου καταθέτω…
τι ωφελεί η δύναμη πια
αφού μέσα στα δυο σου χέρια απο έρωτα ζητάω να λιώσω και ξανά να με πλάσεις εσύ απ' το ίδιο το υλικό που γεννιούνται
τα θαύματα…
κι έτσι δικιά σου να 'μαι…
" σάρκα κι αίμα…σου!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

3 Ιουλίου 2008

του ρολογιού ο χτύπος...

μόλις σβήσουν τα φώτα

λέω

μόλις οι μουσικοί παίξουν

το τελευταίο μπλουζ

και κουρασμένοι αρχίσουν να μαζεύουν

την εορταστκή τους διάθεση

λιγάκι ξεφτισμένη στις άκρες βέβαια

μουτζουρωμένη στην πρόσοψή της

από μπογιές ομορφιάς,

μόλις φύγει κι ο τελευταίος καλεσμένος

αφήνοντας πίσω του

αποτσίγαρα ανίας

τελειώνουν τα λόγια

ανάβουν τα τσιγάρα

κι ακουστεί το τρίξιμο της πόρτας

που κλείνει μέσα στο κενό σπίτι τον απόηχο

από μια νύχτα πλάνης πλανεμένη

τότε...

πίσω απ' το ρολόι

θα μείνω

εκεί...

πάντα εκεί κοιμάμαι

του χρόνου φρουρός

αναρωτιέσαι γιατί;

δεν φυλακίζεται ο χρόνος μάτια μου

και δεν το προσπαθώ

μα να...

του ρολογιού ο χτύπος

μια ψευδαίσθηση μου δίνει

πως πάνω στο στήθος σου γέρνω

καθώς το τικ - τακ του ρολογιού

μοιάζει με της καρδιάς σου

τον αέναο παλμό

γι' αυτό...

εκεί

από - μένω!

---------

Αναγνώστες
















Α-βάσταχτο έγινε το σ αγαπώ..


Ρ-άγισε και ο καθρέφτης.


Μ- 'ακούς που σου φωνάζω


Α-γάπες δεν ανθήζουν πια εδώ..


Τ-α μεθυσμένα σ' αγαπώ απόμειναν


Α-λησμόνητες ώρες να θυμίζουν..


Ν-υχτερινών σιωπών!