"να με αγαπάς…ακούς?'
σε διατάσσω και μέσα απ' τη διαταγή τη δύναμη μου στις άκρες των χειλιών σου καταθέτω…
τι ωφελεί η δύναμη πια
αφού μέσα στα δυο σου χέρια απο έρωτα ζητάω να λιώσω και ξανά να με πλάσεις εσύ απ' το ίδιο το υλικό που γεννιούνται
τα θαύματα…
κι έτσι δικιά σου να 'μαι…
" σάρκα κι αίμα…σου!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

25 Ιουλίου 2008

κοίτα

απέραντος ουρανός
ανοίγεται
πίσω απ' τα βλέφαρά σου
ανατολή και δύση
κι ένας χρυσαφένιος ορίζοντας
που αχνά μου δείχνει
των ποιητών το κάστρο
το μαγικό το ραβδάκι της νεράιδας
τη χώρα των αιώνιων παιδιών
και τον κήπο που οι τριανταφυλλιές
ολημερίς ανθίζουν
κι ένα άστρο
που καρτερικά περιμένει,
εμάς,
περιμένει,
να μας ταξιδέψει!
ψηλά
κι όλο πιο ψηλά!
εκεί που το ταξίδι
δεν τελειώνει ποτέ!

Αναγνώστες
















Α-βάσταχτο έγινε το σ αγαπώ..


Ρ-άγισε και ο καθρέφτης.


Μ- 'ακούς που σου φωνάζω


Α-γάπες δεν ανθήζουν πια εδώ..


Τ-α μεθυσμένα σ' αγαπώ απόμειναν


Α-λησμόνητες ώρες να θυμίζουν..


Ν-υχτερινών σιωπών!