"να με αγαπάς…ακούς?'
σε διατάσσω και μέσα απ' τη διαταγή τη δύναμη μου στις άκρες των χειλιών σου καταθέτω…
τι ωφελεί η δύναμη πια
αφού μέσα στα δυο σου χέρια απο έρωτα ζητάω να λιώσω και ξανά να με πλάσεις εσύ απ' το ίδιο το υλικό που γεννιούνται
τα θαύματα…
κι έτσι δικιά σου να 'μαι…
" σάρκα κι αίμα…σου!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

13 Φεβρουαρίου 2008

γιασεμιά...και μετά...stop!!!

γέμισε ο τόπος γιασεμιά...

κοίτα!

τι μυρωδάτα άστρα...

με μάγεψες...

ψελλίζω ήχους ντροπαλά

και φτιάχνω απ' την αρχή

καινούρια κάστρα...
με μάγεψες...

μου πήρες τα μυαλά...

μυστήρια και αλλόκοτη

τούτη η ζάλη...

λιγώνομαι

βάσανο η αποθυμιά

σβηνει για λίγο

μα ξαναγυρνάει πάλι...

δεν βρίσκω λόγους

να σου πω

χέρι να σου απλώσω

ξέμαθα μες στον ουρανό

ζήτα μου

να σου δώσω...

κι αν δε μου πεις

πως φύλαξες

το μυστικό

αναμένο...

άνεμος γίνομαι ευθύς

ολότελα

σωπαίνω...

μίλα μου εσύ...

όποτε θες...

εδώ...εδώ

σε περιμένω...

Αναγνώστες
















Α-βάσταχτο έγινε το σ αγαπώ..


Ρ-άγισε και ο καθρέφτης.


Μ- 'ακούς που σου φωνάζω


Α-γάπες δεν ανθήζουν πια εδώ..


Τ-α μεθυσμένα σ' αγαπώ απόμειναν


Α-λησμόνητες ώρες να θυμίζουν..


Ν-υχτερινών σιωπών!