"να με αγαπάς…ακούς?'
σε διατάσσω και μέσα απ' τη διαταγή τη δύναμη μου στις άκρες των χειλιών σου καταθέτω…
τι ωφελεί η δύναμη πια
αφού μέσα στα δυο σου χέρια απο έρωτα ζητάω να λιώσω και ξανά να με πλάσεις εσύ απ' το ίδιο το υλικό που γεννιούνται
τα θαύματα…
κι έτσι δικιά σου να 'μαι…
" σάρκα κι αίμα…σου!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

14 Ιανουαρίου 2009

αναριχώμενα λόγια κι αισθήσεις...

...πέταξε μακριά η μνήμη

πουλί που αποδήμησε

για το νοτιά,

μια πέτρα με το χρώμα του καλοκαιριού

κύλησε στο κατώφλι μου,

κι ένα άωρο στάχυ

πήρε να ξανθαίνει

δίπλα στο παραθύρι μου ακριβώς...

η σπορά της αγάπης σου

καρπούς έδεσε

γέλια και δακρυα ανάμεικτα

κρασί αλλοτινών αισθήσεων ζύμωσαν

κι ένα άστρο που οικειοθελώς

κύλησε μέσα στο τάσι μου...

αστερόσκονη με πότισες

και βότανο παλιό,

μυστικού ονόματος

και παράξενης χάρης φυτό,

έκτοτε,

δεν περπατάω ακριβώς,

υπερ - ίπταμαι

πάνω από ολάνθιστους αγρούς,

μοσχομυρίζει λεβάντα

καθώς στο γέλιο σου χύνομαι

να ξαποστάσω,

κι εκεί, στην σιγαλή της ανάπαυσης την ώρα

ψηλαφίζω ξανά τις Συμπληγάδες

πέτρες αθάνατες

θνητών καρτέρι

και με χαρά χάνομαι

εντός τους!

σβήνοντας...ζω!

- περισσότερο από ποτέ -

ζω!

καθώς στην ανάσα σου κρεμιέμαι

και μερώνω...

αναριχώμενη στο Θεό έφτασα

καρδιά μου

εκεί...σ' αντάμωσα

κι εκεί...σε ψάχνω...πάντα!

3 σχόλια:

jacki είπε...

Πέταξε μακρυά η μνήμη και συνάντησε τη λήθη.. Κάνανε παρέα οι δυο τους. Μα και οι δυο θέλανε να καταστρέψουν η μία την άλλη.. Στο τέλος να δούμε ποια θα επιβιώσει.

armatan είπε...

επιβιώνει πάντα όποια επιλέγουμε εμείς...

splendid είπε...

calm510
card413
randengdaoren
taibaijinxing
xianhe760

Αναγνώστες
















Α-βάσταχτο έγινε το σ αγαπώ..


Ρ-άγισε και ο καθρέφτης.


Μ- 'ακούς που σου φωνάζω


Α-γάπες δεν ανθήζουν πια εδώ..


Τ-α μεθυσμένα σ' αγαπώ απόμειναν


Α-λησμόνητες ώρες να θυμίζουν..


Ν-υχτερινών σιωπών!